Medioznawstwo sportowe – książka

Medioznawstwo sportowe książka
Drzewiecki P., 2021, Medioznawstwo sportowe, Warszawa.

Zapraszam do lektury mojej nowej książki! Wkrótce dostępna w Wydawnictwie Naukowym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Medioznawstwo sportowe prezentuje możliwości współczesnych badań jakościowych nad mediami sportowymi i sportem w mediach, z uwzględnieniem kwestii metodologicznych i praktycznych. Monografia przeznaczona dla studentów dziennikarstwa i komunikacji społecznej oraz badaczy nauk o komunikacji społecznej i mediach.

Wartościowa pozycja, z pewnością zainteresuje studentów dziennikarstwa, PR czy komunikacji wizerunkowej. Cenne źródło wiedzy dla praktyków zajmujących się kreowaniem wizerunku sportowców.
prof. ucz. dr hab. Ilona Biernacka-Ligięza

Ważne przedsięwzięcie naukowe podejmujące aktualną tematykę badań sportu w mediach i mediów w sporcie. Podręcznikowe przedstawienie metodologii i praktyki badań jakościowych w tym zakresie.
ks. prof. dr hab. Michał Drożdż

Pierwsza radiowa transmisja sportowa

Medioznawstwo sportowe – KDKA: pierwsza sportowa transmisja radiowa
Medioznawstwo sportowe – radio sportowe: Johnny Dundee

11 kwietnia 1921 roku – sto lat temu – przeprowadzono pierwszą sportową transmisję radiową. Pojedynek bokserski wagi lekkiej Johnny’ego Dundee i Johnny’ego Raya w Motor Square Garden w Pittsburghu, w stanie Pensylwania. 10 rund zakończonych remisem. Dundee walczył jako waga piórkowa, junior lekki i lekki w latach 1910-1932. Znany jako „Mały Pręt Żelaza”, tak naprawdę nazywał się Giuseppe Corrara. W swojej karierze zawodowej walczył w 321 walkach, wygrywając 113, w tym 19 przez nokaut. Ray, znany również jako Harold Pitler, pochodził z Pittsburgha. Walczył w 138 profesjonalnych pojedynkach między 1913 a 1924, wygrywając 15 przez nokaut. Redaktor sportowy Pittsburgh Post, Florent Gibson, był spikerem radiowym wydarzenia. Transmisję przeprowadziło KDKA 1020 kHz AM w Pittsburghu, pierwsza stacja radiowa na świecie, nadająca regularne audycje od 2 listopada 1920 roku. Sygnał z nieznanych mi powodów nie jest dostępny w Unii Europejskiej. Ilustracje: KDKA DeviantArt Dozwolony użytek; Johnny Dundee, Wikipedia Domena publiczna, Dozwolony użytek. Bibliografia: Peacock L., 2019, Today marks 98 years since the first sporting event radio broadcast, http://leepeacock2010.blogspot.com/2019/04/today-marks-98-years-since-first.html (dostęp: 6 kwietnia 2021).

Eurosport Polska

Medioznawstwo sportowe – Eurosport Polska

10 kwietnia 1996 roku – 25 lat temu – wystartowała Eurosport Polska. Sportowa stacja telewizyjna należąca obecnie do koncernu Discovery – od 2014 roku, związana tym samym z TVN – po przejęciu Scripps Networks w 2018 roku. Początkowo nadająca trzy godziny dziennie, obecnie na dwóch podkanałach i w sieci. Eurosport ma swój francuski rodowód, w 1989 roku. Jeden z pierwszych sportowych kanałów telewizyjnych, który założył swój serwis internetowy w 1990 roku, uchodzący za najlepszy w Europie, od 2009 roku także w polskiej wersji, początkowo jako eurosport.pl. Ponad połowa czasu antenowego to relacje na żywo, w wersji HD. Moja ulubiona, jeśli chodzi o oglądanie skoków narciarskich, ale także kolarstwa czy snookera. Obecna na platformie Cyfrowego Polsatu w podstawowym dostępie, niewymagająca tym samym opłat premium. Laureat Telekamery w 2010 roku. Wielki sport, wielkie emocje – głosi slogan stacji. Sto lat! Ilustracja: Eurosport, Domena publiczna.

„La Gazzetta dello Sport”

Medioznawstwo sportowe – „La Gazzetta dello Sport”
Medioznawstwo sportowe – Tutto il rosa, della vita

3 kwietnia 1896 roku we Włoszech ukazał się pierwszy numer mediolańskiej „La Gazzetta dello Sport”. Najdłużej wydawana tego typu w Europie, pierwsza gazeta sportowa w kraju. Obecną nazwę nosi od 1897 roku, jako dziennik funkcjonuje od 1913 roku. Od 2008 roku na winiecie umieszczono hasło przewodnie: cały róż życia. Szczególnie wymowne są zdania pierwszego artykułu redakcyjnego, opublikowanego w inauguracyjnym numerze. Sport ma ogromne znaczenie społeczne, choć nieco inne niż w czasach starożytnej Grecji. Interesujemy się sportem, bo chcemy biec z duchem czasu, chcemy przewidywać. Choć prasa sportowa przestała mieć współcześnie takie znaczenie, jak sto lat temu, tracąc swoją pozycję na rzecz mediów elektronicznych i internetu, to ciągle poszukujemy informacji o nowych rekordach i przebiegu rozgrywek. Jednak przede wszystkim dociekamy sensu tych zmagań, czegoś co zapewni nam odpoczynek, ale i dostarczy sił w naszych własnych rywalizacjach. Na marginesie, dziękuję za zainteresowanie włoskim futbolem Janowi Rusinkowi, mojemu Magistrantowi, współautorowi Calcio merito (pol. piłkarskich zasług), kibicowi AC Milan. Ilustracje: Gazzetta dello Sport n1, Logo de La Gazzetta dello Sport, Wikipedia, Domena publiczna, Dozwolony użytek.

Stanisław Zbyszko Cyganiewicz

Medioznawstwo sportowe – Stanisław Zbyszko Cyganiewicz
Medioznawstwo sportowe – Aria dla atlety

1 kwietnia 1881 roku w Jodłowej (woj. podkarpackie) urodził się Jan Stanisław Zbyszko Cyganiewicz, polski zapaśnik, wybitny wrestler, mistrz świata, promotor sportowy i trener. Legenda II Rzeczypospolitej. Zmarł 23 września 1967 roku, w St. Joseph w stanie Missouri. Jego walki oklaskiwał Paryż i Nowy Jork. Postać medialna. Do wrestlingu zachęcił swojego brata Władysława. Inspiracja dla reżysera Filipa Bajona, który uczcił jego osobę w Arii dla atlety (1979). Autor biograficznej książki Na ringach całego świata (Cyganiewicz, 1937). Kiedy przeglądam jego wspomnienia, oglądam filmową Arię, a potem przełączam na Extreme Sports HD zastanawiam się nad wrestlingiem. Istotnie, tam jest sporo – nazwijmy to – medialnego cyrku, więcej spektaklu dla audytorium niż sportu opartego na jasnych zasadach rozgrywki. Ale przecież współczesne MMA (ang. mixed martial arts, mieszane sztuki walki – przyp. aut.) też w jakiś sposób nawiązuje do tej widowiskowości. Z jakiś powodów potrzebujemy to oglądać, i ja też jestem jednym z widzów. Może dlatego, że budzi to we mnie potrzebę walki, a dopóki walczę, zwyciężam. W MMA reguły są ustalone, we wrestlingu chodzi o medialną widownię, w życiu – bardzo często o wszystko. Ilustracje: Aria dla atlety, Filmoteka Narodowa Dozwolony użytek. Stanisław Zbyszko w 1901, Wikipedia Domena publiczna. Bibliografia: Cyganiewicz S. Z., 1937, Na ringach całego świata, Warszawa. Filmografia: Bajon F. (reż.), 1979, Aria dla atlety, Polska.

Ota Pavel

Medioznawstwo sportowe – Puchar od Pana Boga
Medioznawstwo sportowe – Ota Pavel

31 marca 1973 roku w Pradze zmarł Ota Pavel (właściwie Otto Popper), czeski pisarz, dziennikarz sportowy, ur. 2 lipca 1930 roku, również w stolicy Czech. W dorosłym życiu cierpiał na chorobę psychiczną. Był autorem opowiadań i reportaży, także sportowych. Polskiemu czytelnikowi warto polecić jego zbiór Puchar od Pana Boga (Pavel, 2017). Sport w tej książce jest okazją do podjęcia egzystencjalnych tematów, interpretowania codziennych zwycięstw i porażek w kluczu najistotniejszych wartości. Jestem bliski takiemu rozumieniu sportu, jako formy przekraczania własnych ograniczeń, zmierzania do ostatecznego celu, walki z losem, realizacji wyższych ideałów. Tym wpisem chciałbym zainicjować cykl Historia mediów sportowych, przygotowywanych metodą kalendarium, w ramach moich ćwiczeń Dziennikarstwo popularnonaukowe. Do tysiąca znaków ze spacjami, w których warto ukazać wybitne postaci m.in. dziennikarzy sportowych i ważne sportowe wydarzenia medialne. Ilustracja: Ota Pavel, Wikipedia Dozwolony użytek. Bibliografia: Pavel O., 2017, Puchar od Pana Boga, tłum. M. Śmigielski, Wołów.  

Medialny fenomen skoków narciarskich

Medioznawstwo sportowe – Medialny fenomen skoków narciarskich

Skąd tak duże zainteresowanie w Polsce? Jak zmieniają się skoki narciarskie dzięki nowym technologiom? Dlaczego je oglądamy? Jak zachowujemy się jako odbiorcy i kibice? Rozmowa z red. Kamilem Wolnickim z „Przeglądu Sportowego“. Do przeczytania na sportowych stronach Onetu. Zapraszam do lektury! 

Bilbliografia
Drzewiecki P., 2021, Skoki są jak serial na Netflixie, wywiad, K. Wolnicki, 5 lutego, Onet, https://sport.onet.pl/zimowe/skoki-narciarskie/skoki-fenomen-popularnosci-polakow-sa-jak-serial-na-netflixie/dg217yr (dostęp: 7 lutego 2021).

Ilustracja: IsoJ, Janne after his jump…Not so happy, Flickr CC BY-ND 2.0.

Techniki kreatywne w mediach i edukacji

Ćwiczenia, wtorki, 16.45-18.15, online.
MS Teams
2020/21_L|WT-DKS-P-SPT|SPEC
owyc9wn

Konsultacje, wtorki, 12.00-13.00, online.
MS Teams
Drzewiecki_Konsultacje
avtevzy

Techniki kreatywne w mediach i edukacji

Prezentacja ogólna do ćwiczeń https://drive.google.com/file/d/162aRp7y1sxR2xXMphNtO4ubJpU30v_un/view?usp=sharing

Wymagania wstępne

Spełnienie kryteriów rekrutacyjnych na specjalizację edukacyjno-medialną. Uczestnictwo w wykładzie Edukacyjne wyzwania technologii medialnych. Zainteresowanie technikami kreatywnymi.

Skrócony opis

Zajęcia poświęcone technikom kreatywnym i możliwościom ich zastosowania w praktyce medialno-dziennikarskiej i edukacyjnej.

Pełny opis

Zajęcia poświęcone technikom kreatywnym i możliwościom ich zastosowania w praktyce medialno-dziennikarskiej i edukacyjnej. Są skierowane do osób zainteresowanych współczesną edukacją medialną. Są prowadzone w oparciu o zasady metodyki aktywizującej. W trakcie ich trwania poznamy kilkoro z technik kreatywnych. Ułatwiają one rozwiązywanie problemów i tworzenie nowych idei i rozwiązań. Poznamy również praktyczne możliwości ich stosowania w działalności medialnej i edukacyjnej.

Efekty uczenia się i opis ECTS

EK nr 1 – umiejętności – potrafi tworzyć kreatywne rozwiązania medialne, dziennikarskie i edukacyjno-medialne
EK nr 2 – umiejętności – potrafi prezentować kreatywne pomysły dotyczące praktyki medialnej i edukacyjnej
EK nr 3 – kompetencje – jest przygotowany do aktywnego uczestnictwa w grupie

Nakład pracy studenta/studentki:
30 godz. – aktywne uczestnictwo w ćwiczeniach
5 godz. – konsultacje z prowadzącym ćwiczenia
5 godz. – bezpośrednie przygotowanie do ćwiczeń
10 godz. – osobiste lektury
10 godz. – przygotowanie do kolokwium
60 godz. – razem
2 punkty ECTS

Kryteria oceniania

EK nr 1, nr 2 i nr 3 realizowane metodami aktywizującymi, a weryfikowane uczestnictwem w zajęciach i kolokwium końcowym.

EK nr 1
na ocenę 2 – nie dostrzega potrzeby tworzenia nowych rozwiązań medialnych
na ocenę 3 – dostrzega potrzebę tworzenia nowych rozwiązań medialnych, ale nie potrafi wskazać na konkretne obszary (dziennikarstwo, edukacja medialna)
na ocenę 4 – dostrzega i wskazuje na konkretne obszary nowych rozwiązań medialnych, ale nie potrafi zastosować technik kreatywnych w tym zakresie
na ocenę 5 – kreatywnie tworzy nowe rozwiązania medialne

EK nr 2
na ocenę 2 – nie potrafi prezentować własnych pomysłów
na ocenę 3 – prezentuje pomysły, ale nie potrafi odnieść ich do praktyki medialnej i edukacyjnej
na ocenę 4 – prezentuje pomysły praktyczne w zakresie mediów i edukacji
na ocenę 5 – prezentuje kreatywne i praktyczne pomysły z zakresu mediów i edukacji

EK nr 3
na ocenę 2 – nie rozumie sensu pracy grupowej
na ocenę 3 – rozumie sens pracy grupowej, ale ma trudności z uczestnictwem w niej
na ocenę 4 – aktywnie pracuje w grupie
na ocenę 5 – wyróżnia się aktywnością w pracy grupowej

Zajęcia są obowiązkowe. Dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności na zajęciach. Warunkiem zaliczenia jest pozytywna ocena przeprowadzonego w formie testu kolokwium końcowego.

Literatura

Bobkowska A., 2017, Zarządzanie kreatywnością w projekcie, „Przedsiębiorstwo we współczesnej gospodarce – teoria i praktyka” 21, nr 2: 17-27.
Buzan T., 2014, Mapy Twoich myśli, D. Rossowski, M. Stefaniak (tłum.), Łódź.
De Bono E., 1998, Naucz się myśleć kreatywnie, M. Madaliński (tłum.), Warszawa.
De Bono E., 2008, Sześć myślowych kapeluszy, J. Krzemień-Rusche (tłum.), Gliwice.
De Bono E., 2015, Myślenie lateralne. Czym jest i jak wiele znaczy, L. Grzegrzółka (tłum.), Warszawa.
Jagoda-Sobalak D., 2015, Wykorzystanie metod twórczego rozwiązywania problemów do wzrostu potencjału innowacyjnego przedsiębiorstwa, w: R. Knosala (red.), Innowacje w zarządzaniu i inżynierii produkcji, Opole: 69-78.
Knosala R., Karlińska B., 2013, Sesja twórcza jako sposób kreatywnego rozwiązywania problemów w przedsiębiorstwie, „Zarządzanie przedsiębiorstwem” 16, nr 2: 16-22.
Koziołek S., Bochniak B., Smolnicki T., 2011, Projektowanie koncepcyjne z zastosowaniem wybranych metod heurystycznych, „Zeszyty Naukowe Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki” nr 1 (159): 135-144.
Łopacińska L., 2013, Metody wspomagające ewaluację projektów edukacyjnych w edukacji ustawicznej, „Edukacja ustawiczna dorosłych” 80, nr 1: 61-70.
Nęcka E., 2012, Psychologia twórczości, Gdańsk.
Osborn A. F., 1953, Applied Imagination. Principles and Procedures of Creative Problem-Solving, New York.
Stańdo J., Spławska-Murmyło M., 2017, Metody aktywizujące w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej, Warszawa.
Szczęśniak B., Zasadzień M., Wapienik Ł., 2012, Zastosowanie analizy Pareto oraz diagramu Ishikawy do analizy przyczyn odrzutów w procesie produkcji silników elektrycznych, „Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie” 1891, nr 63a: 125-147.
Wawak S., 2011, Narzędzia i metody identyfikacji i analizy problemów, w: tenże, Zarządzanie jakością. Podstawy, systemy i narzędzia, Gliwice: 163-178.
Creativity Techniques. A to Z, b.d., Mycoted, https://www.mycoted.com/Category:Creativity_Techniques (dostęp: 20 lutego 2020).
Edward de Bono – Inventor of Lateral Thinking and Strategic Brain Training, b.d., https://www.edwddebono.com/ (dostęp: 20 marca 2020).

Zakres tematów

1. Rekrutacja na specjalizację Edukacja medialna
2. Kompetencje medialne i edukacja medialna
3. Techniki kreatywne
4. Metoda 635
5. Metoda metaplanu
6. Technika kuli śnieżnej
7. Sześć myślowych kapeluszy
8. Diagram Ishikawy
9. Synektyka
10. Kwiat lotosu
11. Technika kruszenia
12. Mapy myśli
13. Analiza prac studentów
14. Kolokwium końcowe
15. Podsumowanie i zaliczenia

Dziennikarstwo popularnonaukowe

Ćwiczenia, wtorki, 15.00-16.30, online.
MS Teams
2020/21_L|WT-DKS-P-SPD|SPEC
31gsytw

Konsultacje, wtorki, 12.00-13.00, online.
MS Teams
Drzewiecki_Konsultacje
avtevzy

Dziennikarstwo popularnonaukowe

Prezentacja ogólna do ćwiczeń https://drive.google.com/file/d/1s6QoavVPSpkYMGVF17MtMu7Fz4xGcMg7/view?usp=sharing

Wymagania wstępne

Spełnienie kryteriów rekrutacyjnych na specjalizację edukacyjno-medialną. Uczestnictwo w wykładzie Edukacyjne wyzwania technologii medialnych. Zainteresowanie popularyzacją nauki.

Skrócony opis

Ćwiczenia poświęcone współczesnym formom i gatunkom dziennikarstwa popularnonaukowego.

Pełny opis

Ćwiczenia poświęcone współczesnym formom i gatunkom dziennikarstwa popularnonaukowego. Służą uświadomieniu oczekiwań audytoriów od dziennikarzy – popularyzatorów nauki. Przede wszystkim są nastawione na praktyczne doskonalenie warsztatu dziennikarskiego, zapoznaniu się z możliwościami zastosowania gatunków informacyjnych i publicystycznych w praktyce popularyzacyjnej.

Efekty uczenia się i opis ECTS

EK nr 1 – umiejętności – potrafi tworzyć przekazy dziennikarskie o tematyce naukowej
EK nr 2 – umiejętności – potrafi prezentować własne pomysły związane z popularyzacją nauki
EK nr 3 – kompetencje – jest przygotowany do aktywnego uczestnictwa w grupie

Nakład pracy studenta/studentki:
30 godz. – aktywne uczestnictwo w ćwiczeniach
5 godz. – konsultacje z prowadzącym ćwiczenia
5 godz. – bezpośrednie przygotowanie do ćwiczeń
10 godz. – osobiste lektury
10 godz. – przygotowanie do kolokwium
2 punkty ECTS

Kryteria oceniania

EK nr 1, nr 2 i nr 3 realizowane metodami aktywizującymi, a weryfikowane uczestnictwem w zajęciach i kolokwium końcowym.

EK nr 1
na ocenę 2 – nie ma podstawowych umiejętności dziennikarskich
na ocenę 3 – wykazuje umiejętności dziennikarskie, ale nie potrafi sprawnie korzystać z nich w praktyce
na ocenę 4 – ma umiejętności dziennikarskie i sprawnie z nich korzysta, ale ma trudności z odnoszeniem ich do działań popularyzujących naukę
na ocenę 5 – umiejętnie i sprawnie tworzy przekazy z zakresu popularyzacji nauki

EK nr 2
na ocenę 2 – nie ma własnych przemyśleń związanych z nauką i jej popularyzacją
na ocenę 3 – dostrzega pomysły innych związane z popularyzacją nauki
na ocenę 4 – ma własne pomysły związane z popularyzacją nauki, ale nie potrafi ich skutecznie prezentować
na ocenę 5 – skutecznie prezentuje własne pomysły związane z popularyzacją nauki

EK nr 3
na ocenę 2 – nie rozumie sensu pracy grupowej
na ocenę 3 – rozumie sens pracy grupowej, ale ma trudności z uczestnictwem w niej
na ocenę 4 – aktywnie pracuje w grupie
na ocenę 5 – wyróżnia się aktywnością w pracy grupowej

Zajęcia są obowiązkowe. Dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności na zajęciach. Warunkiem zaliczenia jest pozytywna ocena przeprowadzonego w formie testu kolokwium końcowego.

Literatura

Bauer Z., 2008, Gatunki dziennikarskie, w: Z. Bauer, E. Chudziński (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, Kraków: 255-280.
Brzozowski S., 2001, Istota kultury, w: A. Mencwel (red.), Antropologia kultury. Zagadnienia i wybór tekstów, t. 1, Warszawa: 462-463.
Drzewiecki P., 2013, Edukacja medialna a nauczanie religii w szkole, Warszawa.
Garcarek A., 2011, Informacja w radiu komercyjnym, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica” 14, nr 1: 115-122.
Gombrowicz W., 2011, Dziennik 1953-1969, Kraków.
Lewandowski P., 2014, Creative writing informacyjnych tekstów dziennikarskich, Będzin.
Linke-Ratuszny M., 2016, Kompetencja tłumaczeniowa w przekładzie tekstów specjalistycznych – analiza wybranych problemów na przykładzie tekstów popularnonaukowych, „Rocznik Przekładoznawczy” 11: 231-250.
Porębski M., 2003, Krytycy i sztuka, Kraków.
Skibińska M., 2010, „Edutainment” jako metoda edukacji przyszłości (teraźniejszości), „Teraźniejszość-Człowiek-Edukacja” 2, nr 50: 57-65.
Wolny-Zmorzyński K., Kozieł A., 2013, Genologia dziennikarska, „Studia Medioznawcze” 54, nr 3: 23-34.
Żuk A., 2009, Porada prasowa – poradzić, poinformować czy zmanipulować?, w: M. Kita (red.), Język – styl – gatunek. Katowickie spotkania doktorantów, Katowice: 33-41.

Zakres tematów

1. Rekrutacja na specjalizację Edukacja medialna
2. Profesjonalizacja medialna
3. Popularyzacja nauki
4. Dziennikarstwo naukowe
5. Czywieszżety – gatunek dziennikarstwa popularnonaukowego
6. „michałki” – radiowy gatunek dziennikarstwa popularnonaukowego
7. Kalendarium jako gatunek dziennikarstwa popularnonaukowego
8. Tekst naukowy a popularnonaukowy
9. Porada jako gatunek dziennikarstwa popularnonaukowego
10. Quiz popularnonaukowy
11. Warsztat krytyki kulturalnej
12. Genologia dziennikarska
13. Analiza prac studentów
14. Kolokwium końcowe
15. Podsumowanie i zaliczenia